Enterococcus faecium u psów: działanie, dawkowanie i alternatywa w postaci szczepu tworzącego przetrwalniki
W moim gabinecie często spotykam właścicieli psów, którzy siedzą przede mną z proszkiem probiotycznym w dłoni i pytają: „Co właściwie się w tym znajduje?”. Jedna z odpowiedzi brzmi: Enterococcus faecium.
Enterococcus faecium jest sprawdzonym szczepem bakterii wytwarzających kwas mlekowy, który może przyczynić się do stabilizacji flory jelitowej Twojego psa. Szczególnie w przypadku biegunki, podczas kuracji antybiotykowej lub w sytuacjach stresowych jest on często stosowany jako składnik preparatów probiotycznych. Nie należy go jednak mylić z jego potencjalnie chorobotwórczym krewnym Enterococcus faecalis.
Poniżej pokażę ci, jak Enterococcus faecium jak działa, w jakich sytuacjach jego stosowanie może być wskazane oraz jakie inne środki pobudzające perystaltykę można również rozważyć w celu wsparcia zdrowia jelit.
Chcesz przeczytać ten artykuł później?
Dr. Ilse Ertl
Artykuł ten powstał we współpracy z lekarką weterynarii dr Ilse Ertl. Od 20 lat prowadzi ona własną praktykę weterynaryjną specjalizującą się w małych zwierzętach w pobliżu Monachium i chętnie dzieli się swoją wiedzą z zainteresowanymi właścicielami psów.
Udostępnij wpis:
Najważniejsze informacje w skrócie
- Szczep stosowany w wielu probiotykach dla psów Enterococcus faecium NCIMB 10415 obecnie klasyfikuje się go taksonomicznie jako Enterococcus lactis NCIMB 10415 prowadzony.
- Szczep ten może wspomagać stabilność mikrobiomu jelitowego, zwłaszcza w przypadku ostrej, niepowikłanej biegunki, podczas kuracji antybiotykowej, a także w okresach zwiększonego obciążenia organizmu lub po zmianie diety.
- W praktyce sprawdził się okres stosowania trwający od dwóch do czterech tygodni. W przypadku jednoczesnego podawania antybiotyków należy zachować odstęp czasowy wynoszący co najmniej dwie godziny.
- Bacillus velezensis stanowi alternatywę tworzącą zarodniki, która charakteryzuje się wysoką stabilnością podczas przechowywania oraz dobrą odpornością na kwas żołądkowy i czynniki środowiskowe.
- W przypadku krwistej biegunki, wymiotów, gorączki, wyraźnego osłabienia lub utrzymujących się dolegliwości konieczna jest konsultacja weterynaryjna.
Czym jest Enterococcus faecium u psów?
Enterococcus faecium to szczep bakterii stosowany jako probiotyk w celu wspierania zdrowia jelit. Od dawna znany pod nazwą Enterococcus faecium NCIMB 10415 Ten znany gatunek jest obecnie naukowo określany jako Enterococcus lactis NCIMB 10415 prowadzony.
Dla oceny probiotyku decydujące znaczenie ma nie tylko gatunek bakterii, ale konkretny szczep, który został zastosowany. Szczep NCIMB 10415 należy do najlepiej zbadanych mikroorganizmów probiotycznych stosowanych w żywieniu zwierząt i został poddany kompleksowej ocenie pod kątem bezpieczeństwa i zastosowania.
Nie należy pomijać kwestii odróżnienia od innych gatunków enterokoków. Nie każdy przedstawiciel tej grupy bakterii nadaje się do zastosowania jako probiotyk. Dlatego przy wyborze produktu należy zawsze zwracać uwagę na pełną deklarację zawierającą dokładną nazwę szczepu.
Jak Enterococcus faecium oddziałuje na jelita psa
Działanie to opiera się na kilku wzajemnie uzupełniających się mechanizmach. Szczep ten konkuruje z innymi mikroorganizmami o miejsce na błonie śluzowej jelita, poprzez swoją aktywność metaboliczną wpływa na środowisko jelitowe oraz oddziałuje z układem odpornościowym związanym z jelitami.
Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że probiotyk nie działa jak lek o bezpośrednim działaniu przeciwbakteryjnym, lecz wspiera naturalne mechanizmy regulacyjne jelit. Celem jest wspieranie stabilnej równowagi mikrobiologicznej oraz odpornej bariery jelitowej.
Wsparcie to może okazać się przydatne zwłaszcza po zmianie diety, przebytych chorobach żołądkowo-jelitowych lub kuracji farmakologicznej. Czas pojawienia się efektów różni się jednak w zależności od zwierzęcia: podczas gdy u niektórych psów poprawa konsystencji odchodów jest widoczna już po kilku dniach, u innych stabilna zmiana pojawia się dopiero po jednym lub dwóch tygodniach.
Kiedy stosowanie tego środka u psów jest wskazane
Probiotyki są wskazane przede wszystkim jako środek wspomagający w przypadku przejściowych zaburzeń pracy przewodu pokarmowego. Decydujące znaczenie ma zawsze ogólna sytuacja: jak nasilone są dolegliwości, jak długo już trwają i czy występują objawy ostrzegawcze, takie jak krew w stolcu, gorączka, wymioty lub wyraźne osłabienie? W przypadku łagodnych, przejściowych problemów trawiennych stosowanie probiotyków może stanowić sensowne uzupełnienie leczenia.
W takich sytuacjach jest on stosowany szczególnie często:
- Ostry, bez powikłań biegunka: W przypadku łagodnej lub umiarkowanej biegunki bez domieszki krwi, gorączki lub wyraźnych zaburzeń ogólnych, probiotyk może wspomóc regenerację wspieranie flory jelitowej. Ponadto ważne jest odpowiednie żywienie i wystarczające nawodnienie.
- W połączeniu z antybiotykami: Antybiotyki mogą znacząco wpływać na skład mikrobiomu jelitowego. Dlatego często stosuje się dodatkowe podawanie probiotyków w celu wsparcia równowagi mikrobiologicznej. Należy zachować co najmniej dwugodzinny odstęp między przyjęciem antybiotyku a probiotyku.
- Po zmianie diety: Psy wrażliwe często reagują na zmianę karmy luźnymi odchodami, wzdęcia lub zwiększonej częstotliwości wypróżnień. Oprócz stopniowego przestawiania diety, w fazie adaptacji pomocne może być stosowanie probiotyku.
- W przypadku problemów trawiennych spowodowanych stresem: Podróże, dłuższe podróże samochodem, pobyt w hotelu dla zwierząt lub inne nieznane sytuacje mogą wpływać na pracę jelit. W takich przypadkach warto rozważyć podanie leku profilaktycznie już na kilka dni przed spodziewanym stresującym wydarzeniem.
- W fazie rekonwalescencji po infekcjach żołądkowo-jelitowych: Po ustąpieniu ostrych objawów choroby wsparcie mikrobiomu może przyczynić się do ustabilizowania trawienia i przywrócenia prawidłowej jakości stolca.
Ważne: Probiotyki nie zastępują diagnostyki ani terapii weterynaryjnej! W przypadku krwawych odchodów, biegunki trwającej dłużej niż 48 godzin, wyraźnej apatii, wymiotów lub gorączki wizyta u weterynarza jest niezbędna. Szczególnie w przypadku przewlekłych chorób jelit, takich jak nieswoiste zapalenie jelit (IBD), konieczne jest indywidualnie dostosowane podejście terapeutyczne.
Ponadto skuteczność suplementacji probiotykami zależy w znacznym stopniu od środków towarzyszących. Odpowiednia dieta, wystarczające spożycie płynów oraz unikanie czynników stresogennych, których można uniknąć, są często równie ważne jak wybrany preparat.
Dawkowanie, czas stosowania i bezpieczeństwo
Skuteczność probiotyku zależy nie tylko od zastosowanego szczepu, ale także od dawkowania. W zależności od produktu i celu stosowania stosowane ilości mieszczą się zazwyczaj w przedziale od kilku milionów do miliardów jednostek tworzących kolonie (KBE) dziennie.
Czas stosowania
W praktyce sprawdził się okres stosowania trwający od dwóch do czterech tygodni. W przypadku ostrych, niepowikłanych dolegliwości krótki okres stosowania może okazać się wystarczający, o ile stolec szybko powróci do normy. Po kuracji antybiotykowej lub w przypadku nawracających problemów trawiennych często wybiera się dłuższy okres stosowania, ponieważ stabilizacja mikrobiomu jelitowego wymaga czasu.
Zasadniczo obowiązuje zasada: aby rzetelnie ocenić działanie preparatu, należy go podawać konsekwentnie i regularnie.
Bezpieczeństwo: geny odporności i kryteria zakupu
Enterokoki są poddawane dokładnym badaniom naukowym, ponieważ niektóre szczepy zawierają geny oporności i mogą je potencjalnie przenosić. Jest to ważne kryterium bezpieczeństwa w przypadku probiotycznych dodatków paszowych. Dlatego należy stosować wyłącznie produkty, których szczep jest jasno określony i oceniony.
W przypadku preparatów probiotycznych należy zatem w sposób zrozumiały podać następujące informacje:
- dokładna nazwa gatunkowa
- Zawartość jednostek tworzących kolonie (KBE)
- jasne zalecenia dotyczące dawkowania i karmienia
- przejrzyste informacje od producenta
Produkty bez jednoznacznych informacji dotyczących składu lub ilości nie pozwalają na wiarygodną ocenę jakości i skuteczności.
Bacillus velezensis: odporna na wysoką temperaturę, tworząca przetrwalniki alternatywa
Oprócz klasycznych szczepów enterokoków na pierwszy plan wysuwa się Bacillus velezensis coraz bardziej w centrum uwagi. Główna różnica polega na jego zdolności do tworzenia zarodników.
Przetrwalniki stanowią szczególnie odporną formę przetrwania. Dzięki temu mikroorganizm zachowuje znacznie większą stabilność podczas przechowywania, transportu i przechodzenia przez żołądek niż wiele probiotyków nie tworzących przetrwalników.
Właściwości i mechanizm działania
Bakterie występują początkowo w postaci odpornych zarodników. Dopiero w jelitach ulegają one kiełkowaniu i stają się metabolicznie aktywne. Dzięki temu do jelit może dotrzeć większa ilość żywych mikroorganizmów niż w przypadku wielu probiotyków nie tworzących zarodników.
Badania wskazują na pozytywne skutki u psów z zaburzeniami trawienia. Należy jednak pamiętać, że często badano kompleksowe rozwiązania obejmujące karmę dietetyczną oraz inne składniki funkcjonalne. Wyników tych nie można zatem bez zastrzeżeń odnosić do poszczególnych probiotyków.
Praktyczne korzyści w życiu codziennym
W praktyce probiotyki tworzące przetrwalniki przekonują przede wszystkim swoją łatwością stosowania. Z reguły nie jest wymagany łańcuch chłodniczy, a stabilność po otwarciu opakowania jest często wyższa niż w przypadku bardziej wrażliwych szczepów bakterii, które nie tworzą przetrwalników. Ułatwia to stosowanie zarówno w warunkach domowych, jak i podczas podróży lub w sytuacjach, w których suplement diety nie zostanie zużyty w ciągu kilku dni.
Ten Mieszanka probiotyków firmy Vetura łączy składniki bogate w błonnik, takie jak łupiny nasion psyllium, ze szczepami probiotycznymi wytwarzającymi przetrwalniki, aby wspierać naturalną równowagę flory jelitowej Twojego psa.
Stosowanie: Za pomocą dołączonej miarki mieszankę probiotyków można bardzo łatwo dodać do karmy Twojego psa.
Możesz bez ryzyka wypróbować nasz produkt dzięki 60-dniowa gwarancja zwrotu pieniędzy. Jeśli złożysz zamówienie przed godziną 15:00, zazwyczaj zostanie ono dostarczone już następnego dnia i będziesz mógł od razu zacząć stosować produkt. Na początek zalecamy stosowanie małej dawki, a następnie stopniowe jej zwiększanie. Aby zapewnić ciągłe wsparcie, produkt można podawać również długoterminowo.
Bezpośrednie porównanie Enterococcus faecium i Bacillus velezensis
Oba probiotyki mają zasadniczo ten sam cel, różnią się jednak pod względem budowy biologicznej oraz właściwości użytkowych. Ten pierwszy, znany wcześniej jako Enterococcus faecium szczep oznaczony jako NCIMB 10415, obecnie znany jako Enterococcus lactis Sklasyfikowany jako NCIMB 10415, należy do dobrze zbadanych, klasycznych probiotyków stosowanych w żywieniu zwierząt. Bacillus velezensis Wyróżnia się natomiast przede wszystkim tworzeniem ostrogów, co wiąże się z dużą stabilnością podczas przechowywania i stosowania.
To, która opcja jest bardziej sensowna w konkretnym przypadku, zależy zatem nie tyle od zasadniczej przewagi jednej nad drugą, ile od indywidualnych potrzeb psa i warunków panujących w codziennym życiu.
| Cechy charakterystyczne | Enterococcus faecium / Enterococcus lactis (NCIMB 10415) | Bacillus velezensis |
| Rodzaj bakterii | Bakteria kwasu mlekowego, nie tworząca przetrwalników | Substancje stymulujące wzrost |
| Stabilność | Bardziej wrażliwy na ciepło i kwas żołądkowy | Odporny na wysoką temperaturę i kwas żołądkowy |
| Zalety | Dokładnie zbadane, ocenione przez organy regulacyjne, uznane w klasycznych koncepcjach probiotycznych | Długotrwały, solidny pod względem technicznym, łatwy w przechowywaniu |
| Cechy szczególne | Należy zwrócić uwagę na dokładną deklarację składu i ocenę bezpieczeństwa | Brak znanych genów oporności przenoszonych |
Najczęściej zadawane pytania dotyczące Enterococcus faecium u psów
Nasz Kompleks Probiotyczny dla Psa został opracowany, aby w naturalny sposób wspomagać florę jelitową Twojego psa.