Nadkwasota u psów: 5 domowych sposobów i porad od weterynarza

Rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych – czy Twój pies często ślini się? Może to być wołanie o pomoc

Po 20 latach doświadczenia w praktyce mogę Ci powiedzieć: objawy nadkwasoty są często tak subtelne, że nawet uważni właściciele psów je przeoczają. To frustrujące, bo wczesne wykrycie ma ogromne znaczenie!

Objawy ostrzegawcze są zazwyczaj niepozorne. Twój pies nagle staje się mniej żywiołowy, gorzej je lub wykazuje zmiany w zachowaniu. Wielu właścicieli myśli wtedy: „To przez wiek” – jednak często przyczyną jest nadmierna produkcja kwasu żołądkowego. Również problemy trawienne, takie jak częste mlaskanie, lizanie lub jedzenie trawy, mogą wskazywać na podrażnienie spowodowane nadmiarem kwasu żołądkowego.

Jako lekarz weterynarii nieustannie obserwuję, jak bardzo te wczesne objawy są niedoceniane. Tymczasem terminowe zwrócenie uwagi na dietę, spożycie pokarmu i poziom stresu może mieć decydujące znaczenie dla zapobiegania poważnym dolegliwościom.

Typowe objawy nadkwasoty to:

• Mlaskanie lub oblizywanie pyska, zwłaszcza po posiłku lub w nocy
• jedzenie trawy – instynktowna próba zneutralizowania kwasu
• Wymioty żółtą pianą na czczo, najczęściej rano
• Lizanie dywanów, koców, ścian lub podłogi
• Czkawka, dławienie się lub widoczne odbijanie
• Niepokój po posiłkach, np. ciągłe chodzenie w kółko lub skomlenie
• Wybredność w jedzeniu lub całkowity brak apetytu
• Apatia, wycofanie lub drażliwość

Objawy te często wydają się niegroźne – są jednak sygnałami alarmowymi wysyłanymi przez Twojego psa. Często dochodzi do zaburzenia równowagi pH w żołądku, co powoduje zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Powoduje to nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, co podrażnia błonę śluzową żołądka. Dolegliwości te pojawiają się szczególnie często w nocy lub rano na czczo, kiedy żołądek jest pusty, ale nadal wytwarza kwas.

To, co nieustannie mnie zaskakuje w mojej praktyce weterynaryjnej, to jak silny wpływ na zachowanie zwierząt może mieć nadmierna kwasowość. Psy stają się zmęczone i apatyczne, dużo śpią i sprawiają wrażenie „przytłumionych”. Niektóre zwierzęta wykazują nawet objawy stresu, takie jak lękliwość lub drażliwość – co jest wyraźną oznaką, że organizm jest przeciążony.

Zmiany mogą być widoczne również na zewnątrz. Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej może prowadzić do matowej sierści, swędzenia lub łuszczenia się skóry. Często mówię właścicielom moich pacjentów: „Kiedy coś w organizmie traci równowagę, widać to również na zewnątrz”.

Powinieneś natychmiast udać się do weterynarza, jeśli Twój pies ma trudności z oddychaniem, wymiotuje lub jest bardzo ospały. W przypadku ostrego zakwaszenia organizmu sytuacja może szybko stać się niebezpieczna. Lepiej raz za dużo zapytać, niż zareagować zbyt późno!

Dlaczego nadkwasota żołądka u psów jest tak powszechna (i niebezpieczna)

Wielu właścicieli moich pacjentów jest zaskoczonych, gdy mówię im, jak powszechny jest ten problem – zwłaszcza u małych i średnich psów, ale także u zwierząt nerwowych lub starszych.

Wiele osób nie wie, że kwaśny sok żołądkowy psa jest znacznie bardziej skoncentrowany niż u człowieka. Jest to ewolucyjne przystosowanie, które pozwala na szybkie trawienie mięsa i kości. Jednocześnie przełyk u psa przebiega niemal poziomo – przez co kwas żołądkowy może łatwiej cofać się niż np. u ludzi. Zjawisko to nazywa się refluksem i jest bardzo nieprzyjemne.

I właśnie tak się dzieje, gdy:

• W organizmie wytwarza się zbyt dużo kwasu żołądkowego (np. z powodu niewłaściwej karmy lub stresu)
• Żołądek pozostaje zbyt długo pusty (np. z powodu długich przerw między posiłkami)
• Mięsień zwieracz między żołądkiem a przełykiem nie działa prawidłowo

Nadkwasota żołądka u psów to zatem nie tylko kwestia złego samopoczucia – może ona prowadzić do stanów zapalnych błony śluzowej żołądka, przewlekłej zgagi, odmowy przyjmowania pokarmu lub problemów behawioralnych.

A co najgorsze: psy są mistrzami w znoszeniu bólu. Cierpią w milczeniu. Tym ważniejsze jest więc podjęcie działań na wczesnym etapie.

Najczęstsze przyczyny nadkwasoty u psów

Lista przyczyn jest długa i niestety stale się wydłuża. W mojej praktyce ciągle spotykam się z tymi samymi problemami – i szczerze mówiąc, wiele z nich wynika z naszych własnych błędów.

1. Niewłaściwa lub niskiej jakości karma: Największym problemem jest dieta. Tanie karmy zawierające zboża, cukier lub sztuczne dodatki sprzyjają nadmiernemu wydzielaniu kwasu żołądkowego. Wysoce przetworzona karma obciąża żołądek i zaburza naturalną równowagę kwasowo-zasadową. Twój pies potrzebuje karmy dostosowanej do potrzeb gatunku, a nie wysoko przetworzonej karmy!
2. Stres i obciążenie psychiczne: Stres to kolejny czynnik wywołujący dolegliwości. Psy są wrażliwymi istotami, a obciążenia psychiczne dosłownie odbijają się na ich żołądku. Głośne dźwięki, przeprowadzki, nowi członkowie rodziny – wszystko to może wywołać stres. A stres powoduje wytwarzanie kwasu w organizmie. Tak samo jest w przypadku ludzi.
3. Brak aktywności fizycznej i nadwaga: Psy z nadwagą mniej się ruszają, co spowalnia metabolizm i powoduje wzrost poziomu kwasów. Jednocześnie brak ruchu prowadzi do słabego krążenia krwi i pogorszenia procesu detoksykacji.
4. Leki i skutki uboczne: Preparaty takie jak antybiotyki, leki przeciwbólowe lub kortyzon mogą zaburzać równowagę kwasowo-zasadową, sprzyjając w ten sposób nadkwasocie. Nie oznacza to, że należy ich unikać, ale trzeba mieć świadomość możliwych skutków ubocznych.
5. Długie przerwy w karmieniu: Dużym błędem są długie przerwy między posiłkami: żołądek psa wytwarza kwas przez całą dobę – gdy jest pusty, kwas zaczyna podrażniać błonę śluzową. Lepiej podawać 3–4 małe posiłki dziennie niż jeden duży.
6. Choroby przewlekłe: Choroby takie jak problemy z nerkami, cukrzyca czy zaburzenia hormonalne mogą zwiększać produkcję kwasu. Często jest to błędne koło: Choroba powoduje nadkwasotę, a nadkwasota z kolei pogarsza przebieg choroby.

5 domowych sposobów na nadkwasotę u psów

A teraz przejdźmy do części praktycznej! Te 5 domowych sposobów sprawdziło się w mojej praktyce i polecam je na co dzień. A co najlepsze: możesz zacząć je stosować od razu!

Marchew – naturalny środek neutralizujący kwasy

Marchew to prawdziwe superwarzywo: zawiera zasadowe substancje odżywcze, łagodzi błonę śluzową żołądka i pomaga zneutralizować nadmiar kwasu żołądkowego. Szczególnie marchew gotowana i puree z marchwi działają łagodząco i skutecznie w przypadku zgagi.

Stosowanie: Dodaj do karmy 2–3 łyżki stołowe miękkiej, ugotowanej i zmiksowanej marchewki. Możesz też podać świeży sok z marchewki – wiele psów go uwielbia.

Jogurt naturalny – wspomaga trawienie

Łyżeczka jogurtu naturalnego (bez cukru i dodatków) może pomóc w uspokojeniu podrażnionego żołądka i wzmocnieniu flory jelitowej.
Uwaga: Nie wszystkie psy tolerują produkty mleczne – zacznij od niewielkiej ilości i obserwuj reakcję swojego psa.

Dawkowanie:
Małe psy: 1 łyżeczka
duże psy: 1 łyżka stołowa – najlepiej podawać wieczorem wraz z karmą

Herbata z kopru włoskiego – łagodna, rozkurczowa, przyjazna dla żołądka

Koper włoski to sprawdzony środek na problemy trawienne – również u psów. Herbata z kopru włoskiego działa uspokajająco na żołądek, zmniejsza wzdęcia i może łagodzić dolegliwości związane z refluksem.

Stosowanie: Zaparz słabą herbatę z kopru włoskiego, poczekaj, aż ostygnie, a następnie dodaj psu 1–2 łyżki stołowe do karmy lub wody. Jeśli pies nie chce pić tego napoju w czystej postaci, możesz podać mu go do pyska za pomocą jednorazowej strzykawki.

Słodki ziemniak – sycący, zasadowy, łagodny dla żołądka

Słodkie ziemniaki dostarczają energii, są bogate w błonnik, a dzięki swojej miękkiej konsystencji łagodzą podrażnienia żołądka. Jednocześnie większości psów bardzo im smakują.

Stosowanie: Ugotowany batat obrać, zmiksować na puree i dodać 1–2 łyżki do karmy. Idealny jako wieczorny posiłek.

Kora jesionu – ochrona podrażnionych błon śluzowych

Kora amerykańskiego wiązu czerwonego, znana również jako kora jesionowa, jest od wieków stosowana w leczeniu dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Tworzy w żołądku galaretowatą warstwę ochronną i może łagodzić stany zapalne.

Stosowanie: Wymieszać ½ łyżeczki proszku z kory jesionu z odrobiną ciepłej wody, aż powstanie papka, a następnie dodać ją do karmy.
→ stosować 2 razy dziennie, zwłaszcza rano przed śniadaniem i wieczorem przed snem.

Odżywianie przy nadkwasocie żołądkowej – co można podawać w misce?

W przypadku nadkwasoty i zgagi dieta ma kluczowe znaczenie. Dzięki odpowiedniemu odżywianiu możesz trwale opanować 80 % tego problemu.

Jeśli sam gotujesz lub karmisz psa dietą BARF, poproś o sporządzenie planu dostosowanego do potrzeb Twojego psa. W przypadku wrażliwych żołądków nawet drobne błędy mogą mieć poważne konsekwencje.

Porady weterynarza: profesjonalne leczenie nadkwasoty

Domowe sposoby mogą złagodzić wiele dolegliwości – jednak nie każdy pies reaguje na nie w ten sam sposób. Jeśli Twój czworonóg regularnie rano wymiotuje żółtą pianą, odmawia jedzenia lub niespokojnie kręci się w kółko, czas udać się do weterynarza.

W gabinecie weterynaryjnym można przeprowadzić różne badania w celu zdiagnozowania nadkwasoty. Analiza gazometrii krwi, badania moczu, a czasem także specjalne pomiary pH. Badania te kosztują od 220 do 660 zł, ale dają nam, weterynarzom, dokładny obraz sytuacji.

Jeśli nadkwasota ma charakter ostry lub jest bardzo silna, domowe sposoby zdecydowanie nie wystarczają. W takim przypadku konieczne są infuzje roztworów zasadowych, specjalne leki, a nawet leczenie szpitalne. To już nie jest żart – to może zagrażać życiu.

Wybór terapii zawsze zależy od przyczyny:

• Karma dietetyczna oraz karma łagodna dla żołądka wspomagają regeneracja układu pokarmowego.
• Wlewy z wodorowęglanem sodu w przypadku ostrej kwasicy stabilizują wartość pH.
• inhibitory pompy protonowej ograniczają nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego.

W mojej praktyce zawsze postępuję w ten sposób: łączę leczenie oparte na medycynie konwencjonalnej z metodami medycyny naturalnej. Medycyna konwencjonalna zapewnia stabilizację w stanach ostrych, a medycyna naturalna dba o długotrwałe zdrowie. To idealne połączenie.

Czas trwania leczenia zależy od stopnia zaawansowania. Stan w ostrych przypadkach można ustabilizować w ciągu kilku dni, natomiast przewlekłe nadkwasotowanie często wymaga tygodni lub miesięcy.